منطق های توصیفی چه هستند؟ (بخش۲: توزیعهای منطق توصیفی)
انواع گسترده ای از منطق های توصیفی وجود دارد و یک قرارداد نامگذاری غیررسمی وجود دارد که تقریباً عملگرهای مجاز را توصیف می کند. قدرت بیان منطقی که با یکی از منطق های پایه زیر شروع می شود با برچسب کدگذاری می شود:
AL (زبان اسنادی):
- نفی اتمی (نفی نام مفهومی که در سمت چپ بدیهیات دیده نمی شود)
- تقاطع مفهومی
- محدودیت های عمومی
- سورهای وجودی محدود
FL (زبان توصیفی مبتنی بر چارچوب):
- تقاطع مفهومی
- محدودیت های عمومی
- سور وجودی محدود
- محدودیت قواعد
EL (زبان وجودی):
- تقاطع مفهومی
- محدودیت های وجودی (برای سور وجودی کامل)
ما می توانیم این ۳ منطق توصیفی پایه را توسط سازنده های ریاضی دیگر گسترش دهیم. همچنین، برخی از منطق های توصیفی متعارف وجود دارند که دقیقاً با این قرارداد مطابقت ندارند، مانند S، FL-، FL0، و EL++.
ویرایشگر هستان نگار Protégé از SHOIN(D) پشتیبانی می کند و سه پایه اصلی اصطلاحات انفورماتیک زیست پزشکی، SNOMED CT، GALEN، و GO، به زبان EL (با قواعد ویژگی بیشتر) قابل بیان هستند.
همچنین، OWL 2 قدرت بیان SROIQ(D) را ارائه می دهد، OWL-DL بر اساس SHOIN(D) است و در OWL-Lite از SHIF(D) استفاده شده است.
منطق های توصیف کلاسیک، مکانی، زمانی، مکانی-زمانی، پویا، پاراسازگار، احتمالی، ابداکتیو و فازی وجود دارد و هر منطق توصیفی با پشتیبانی از مجموعه های مختلف سازنده های ریاضی، تعادل متفاوتی بین قدرت بیانی و پیچیدگی استدلال دارد.